Skip to content

Binnen/buiten wonen

2 juli 2012

We gaan op bezoek bij een typische jaren twintig arbeiderswoning, die overigens aan de voorzijde niet direct prijsgeeft wat er aan de achterkant te bewonderen is. Eenmaal langs de zijkant van de woning is pas goed duidelijk hoe fors het hoogteverschil is van het woonhuis met de veel dieper liggende tuin erachter. Dit niveauverschil heeft ertoe geleid dat een gewaagde aanbouw op de zonzijde kon worden verwezenlijkt. Een spectaculaire glazen kooi, geen gouden gelukkig(!), met twee niveaus en met name een hoge ruimte voorzien van bijzonder glas. De aanbouw kan nog nét geen serre genoemd worden vanwege het gesloten dak. Een interieur/exterieur gaskachel maakt een zeer frequent, vier seizoenengebruik mogelijk. GPA-architect Joost van Veen tekende dit bijzondere “binnen buiten wonen”.


Meer informatie:

GPA Architecten BNA,
Joost van Veen.
Tel. 033-4618998 of via
Internet: www.gpa-architecten.nl

Het hele artikel verscheen in Kavel&Huis nr 1 – 2009
—————————————————————————————————————-

Lees hier het hele artikel

Binnen/buiten wonen

We gaan op bezoek bij een typische jaren twintig arbeiderswoning, die overigens aan de voorzijde niet direct prijsgeeft wat er aan de achterkant te bewonderen is. Eenmaal langs de zijkant van de woning is pas goed duidelijk hoe fors het hoogteverschil is van het woonhuis met de veel dieper liggende tuin erachter. Dit niveauverschil heeft ertoe geleid dat een gewaagde aanbouw op de zonzijde kon worden verwezenlijkt. Een spectaculaire glazen kooi, geen gouden gelukkig(!), met twee niveaus en met name een hoge ruimte voorzien van bijzonder glas. De aanbouw kan nog nét geen serre genoemd worden vanwege het gesloten dak. Een interieur/exterieur gaskachel maakt een zeer frequent, vier seizoenengebruik mogelijk. GPA-architect Joost van Veen tekende dit bijzondere “binnen buiten wonen”.

Groenliefhebbers
Petra en Martijn hebben altijd buiten willen wonen; onder de rook van Rotterdam mag je blij zijn als je van enig groen gebruik kunt maken. De tuin bij deze woning is groot, pas recentelijk is er een ‘grachtje’ aangebracht, omdat de honden er anders in gaan, en er zijn ‘exoten’ aangeplant. We zien yucca’s, vijgenbomen en zelfs goed in de pot geïsoleerde olijfbomen! Deze bewoners houden van bloemen en bomen, van zo dicht mogelijk in de natuur verblijven. De opdracht aan Joost van Veen luidde dan ook om iets ‘natuurlijks’ bij de bestaande woning aan te bouwen. Het terras werd verhoogd en onderheid en ook voor de feitelijke aanbouw werd dit gedaan. Liefst 12 palen van 19 meter lengte werden geheid. Opmerkelijk is dat de glazen unit in wezen niet vast aan het oorspronkelijke gebouw werd gezet maar er zo’n veertig centimeter vóór is geplaatst. Van binnen maar ook aan de zijkant kun je duidelijk zien dat het geheel los staat van de authentieke baksteenmuur van het hoofdgebouw, dat zodoende in haar waarde blijft en de tussenruimte kan mooi als ontluchtingskanaal dienen. Op het hoogste gedeelte is de aanbouw liefst 4.20 meter hoog, aan de andere kant toch ook nog 3.50 meter. De ‘breedte’ over de gehele aanbouw is vier meter. Daarmee is de schone winst zonder de enorme ruimtelijke indruk dus al 44 m2. Door het split level lijkt het vanuit de woning maar ook vanaf het terras nog veel meer. Het glaswerk is in staat om kou te weren maar met name ook de zon, heeft een licht groenige weerschijn en komt uit een Duitse fabriek. De natuurstenen tegels zijn bijna zwart en daaronder ligt vloerverwarming. Om de twee verbindingen met de woning tot stand te brengen is een flink muurdeel met pui verwijderd en bij de keuken werd een erker uitgehaald. Weliswaar kwam Joost van Veen als architect in beeld via de schoonvader van Petra maar zij had zelf intussen een aantal, in magazines gevonden beelden tot collage gesmeed en de opdracht met hem doorgesproken. Joost maakte slechts één tekening en het was meteen raak! Een stijl waarbij aansluiting gevonden zou worden met het woonhuis is niet ter sprake geweest. Je verbonden voelen met de natuur was veel meer het uitgangspunt en zo is het dan ook geworden. Petra: “we beseffen sinds de oplevering dat dit het beste is wat ons is overkomen. We maken er zowat elke dag gebruik van! Ook voor de honden (wij tellen twee aanzienlijke Sint Bernards, helaas zonder rum) is de nieuw verkregen ruimte een grote aanwinst. Vanaf het terras vlak voor de uitbouw kun je tot ver in de diepe tuin kijken en rondom is er groen, veel groen.

Het leven verplaatst
Overigens is er aan de voorzijde van de woning een sloot met brug en is hier relatief veel verkeer waar je aan de achterkant helemaal niets van merkt! Petra noemt de glazen kamer liefkozend “een groene oase”, ook binnen heeft dit echtpaar graag veel verse bloemen staan. In het verdiepte gedeelte staat een bureau. Of het volgens Fueng Shui regels is gedaan vertelt het verhaal niet maar in elk geval is het uitzicht vanachter dit bureau heel inspirerend en je kunt hiervandaan ook diep de tuin in kijken. Verder is er een trapgedeelte naar het hogere plateau en zijn er vooralsnog geen zonweringen toegepast. Dat heeft ongetwijfeld iets met de hoge bomen rondom deze aanbouw te maken. Het omgekeerde is wel het geval; er is een brede gaskachel geplaatst die zowel van binnen in de ruimte als van buiten op het terras goede diensten verschaft. De schoorsteen is weliswaar erg aanwezig maar valt bij de hoge vorm van de totale aanbouw niet al te zeer uit de toon. Aannemer van dit stevige project was de firma De Graaf uit Rotterdam. Overigens was het aanvankelijk nog even de bedoeling om een echte serre (met glazen dak) te maken maar dat verhaal stuitte toch op teveel technische problemen. Bovendien stelde bouwtoezicht eisen aan de totale hoogte. Er zijn vele, hoge glazen delen bij dit bouwwerk. Trotse bewoners Petra en Martijn zetten als het even kan liefst zo snel mogelijk de enorme deuren open waardoor de uitbouw van binnen in elk geval bijna niet meer lijkt te bestaan en …dat nu is precies de bedoeling! Méér buiten kun je immers niet zitten. Als subtiel afdakje bij die deuropeningen zijn ook weer glazen paneeltjes gebruikt. Op het dak ligt een bitumen dakbedekking, de afwerkrand is met zink bekleed. Het houtwerk is gelakt en werd van de tropische hardhoutsoort Iroco vervaardigd.
Als we de meest Hollandse vraag aller tijden stellen is het antwoord van goedlachse Petra heel resoluut: “een ton, dat heeft het gekost!” Bon, toch is het rendement in dit geval alle moeite, de bouwperiode en de eurootjes meer dan waard. “Waar krijg je in de buurt van een stad als Rotterdam ooit weer dit gevoel van binnen = buiten?” Een heel fraai gezicht is het als we vanuit de vrij donkere woonkamer via de grotere opening richting de aanbouw kijken. Licht én uitzicht zijn je deel. Ook de keuken profiteert andersom van het nieuwe licht.
Petra: “al ’s morgens vroeg komen de eerste zonnestralen boven door de zijkant naar binnen in deze ruimte.” Haar enthousiasme is aanstekelijk, dit ‘wonen-in-licht’ project lijkt vooralsnog helemaal geslaagd. Binnen is buiten geworden, of is het nu andersom?

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: