Skip to content

Allure Bouw: Herenhuis met speels karakter

15 oktober 2012

Zesenveertig palen van vijfentwintig meter lengte ondersteunen het herenhuis aan de dijk. Er werden speciale muurankers voor gemaakt om het de uitstraling te geven die het verdient. De dakranden zijn van zink, uitgevoerd met een profiel waardoor het water er zijwaarts van af vloeit. De entree heeft architraven, de muren een rollaag, de hanenkammen zijn van anderhalve steen gemaakt: dat kostte drie weken slijpwerk! Kortom: alles is uit de kast getrokken om hier een authentiek herenhuis neer te zetten!





Meer informatie
Op de website is www.allurebouw.nl zijn al gerealiseerde projecten te zien. Dat geeft een goede indruk van de
stijlen die hier mogelijk zijn. Meet weten over Allure Bouw? 0548 801980, Argonstraat 3, Rijssen.

Dit artikel verscheen in Kavel&Huis nr 4 – 2009

————————————————————————————————–

Het hele artikel

Het rijtjeshuis waar Leen en Reina woonden stond in het dorpje vlak onder Rotterdam. Ze waren er getrouwd, hadden er zestien jaar gewoond. Tien maanden lang hadden zij er aan verbouwd, de kamer was verlengd en alles was zo’n beetje aangepakt. Leen: ‘En toen kwam dit. Een vriend kwam melden dat hier een leuk stukje grond te koop stond. Zeventienhonderd vierkante meter, dus groot genoeg om samen iets op te bouwen.’ Reina vertelt verder: ‘We waren helemaal niet van plan om weg te gaan na alles wat we in ons huis hadden gedaan. Maar als je naar dit plekje kijkt, snap je waarom we het toch serieus namen. Dat uitzicht!’ Inderdaad, het huidige huis van Leen en Reina ligt fantastisch aan een ‘slaapdijk’. Uitzicht over een natuurgebied, waarachter boomgaarden van de buurman liggen. Hun kavel wordt door een sloot gescheiden van het achterliggende terrein, maar de kinderen hebben al een oplossing gevonden: ze hebben een smalle balk over het water gelegd en de ontdekkingstocht kon beginnen. In de verte is de boom te zien waarin zij een uitkijkhut hebben gebouwd. Kenmerkend voor huizen aan een dijk is dat ze een woonlaag hebben op straatniveau, maar dat daaronder een complete verdieping gemaakt kan worden onder het dijkniveau. Vanaf de achterkant gezien heeft het huis van Leen en Reina twee volle verdiepingen en een zolder. De woonverdieping die op het straatniveau is gemaakt, is vanaf de achterkant gezien hoger dan de begane grond. Leen: ‘Daar hebben we een terras gemaakt over de hele breedte van het huis, dat is zo’n zeventien meter!, en door de hoogte heb je vanaf hier een waanzinnig mooi uitzicht!’

Avontuur
Dat zo’n plekje goed in de markt ligt, is duidelijk. Je kansen om zo’n kavel te bemachtigen, worden daardoor aanzienlijk gereduceerd. Reina: ‘De makelaar wilde het aanvankelijk aan een projectontwikkelaar verkopen. Maar ik kende de verkoper van de grond. Dat heb je als je je hele leven lang al in hetzelfde dorp woont. Zo hebben wij het samen met onze vrienden kunnen kopen. ‘Het was zeker een avontuur met veel onzekerheden, vertelt Reina: ‘We waren bang voor verontreiniging van de grond en we wisten niet dat het slopen van de bestaande loods zoveel werk was. We hebben het zelf gesloopt, een boer uit de buurt had een kraan, hij heeft ons geholpen. Honderdtien vrachtwagens met puin, grond en hout zijn er afgevoerd. Pas toen dat allemaal achter de rug was, zijn we op zoek gegaan naar een aannemer.’ De ervaringen van anderen bleken van grote waarde te zijn bij de keuze. Leen: ‘Reina’s vader kende Allure Bouw, dus we zijn daar eerst eens gaan babbelen. Dat gaf ons een goed gevoel, maar toch hebben we nog een ander offerte laten maken. Die offerte kwam nooit… Ja, dan is in de praktijk de keuze snel gemaakt.’

Steggelen over de inhoud
Hoe vorm je je ideeën over wat voor soort huis je wilt gaan bouwen? Leen: ‘Door veel bladen te lezen, rond te kijken, foto’s te maken van wat je mooi vindt. Cottagewoningen, notariswonin– gen en kosterswoningen spraken ons aan. Eelco van Allure Bouw heeft zich daarin vastgebeten, en we gingen uiteindelijk voor een notariswoning. Maar daar moet de gemeentelijke welstand dan ook wel mee akkoord gaan. Niet dus. Vanuit de gemeente werden ook beperkingen aan het bouwvolume gesteld, er mocht niet meer dan 650 kuub gebouwd worden. Maar ons type huis aan de dijk riep een aantal vragen op. Zit bij dat bouwvolume dan bijvoorbeeld ook het souterrain? We hebben eerst een huis getekend dat aan de achterkant op palen stond, dus met alleen een begane grond aan de dijkkant en daarop een kap. Maar toen we de vraag op tafel legden of het ook toegestaan was om tussen die palen waarop het huis stond, muren te bouwen, bleek dat er plotseling veel meer mogelijkheden waren. Zo is uiteindelijk een huis ontstaan met een veel grotere inhoud. Het is nu ruim 1300 kuub.’ Als de indruk hiermee wordt gewekt dat het allemaal van een leien dakje ging, dan is die indruk onterecht. Het heeft drie jaar geduurd voor de vergunningen in de brievenbus vielen…

Uitzicht volledig benutten
Voor het ideale ontwerp er was, zijn er flink wat hobbels genomen. Leen: ‘Er schortte steeds iets aan de verhoudingen, de tempaan zat te hoog, het dak klopte niet. Uiteindelijk hebben we advies gevraagd aan een vriend die aangaf dat de dakhelling anders moest. En toen viel alles op z’n plaats.’ Leen en Reina wilden het ontwerp niet ‘overdone’ maken. ‘Geen boerenvlechtwerk bijvoorbeeld. Dat is een metselmethode waarmee met de bakstenen een structuur in de muur wordt aangebracht. Maar we wilden weer wel hardstenen dorpels waarvan de neuten, de blokjes aan de zijkanten, vrij hoog door zouden lopen. In de constructie wilden we ook op de bovenverdieping geen houtskeletbouw maar licht beton, we wilden stompe deuren, waardoor de kozijnen dikker uitgevoerd moesten worden. En we kozen voor een woonkeuken. Bij het maken van de indeling hebben we vooral gelet op hoe je naar buiten kijkt. Want het uitzicht is voor ons èèn van de mooiste kanten van het huis. Dat wilden we volledig benutten’

Opvallende indeling
De structuur en indeling van het huis zijn natuurlijk helemaal op het type huis – ‘herenhuis aan een dijk’ aangepast. Op dijkhoogte is het woonvertrek, de eethoek, de leefkeuken en een badkamer gemaakt. Leen: ‘De badkamer op deze verdieping hadden we bedacht voor als ik ’s morgens vroeg de deur uit zou moeten. Hier zou ik dan niemand wakker maken. Maar in de praktijk is het de badkamer geworden waar iedereen gebruik van maakt.’ In het souterrain hebben de speelruimte voor de kinderen, de logeerkamer en het kantoor een plek gekregen. En boven, onder de kap, zijn de slaapkamers ondergebracht. De structuur van het huis wordt voor een groot deel bepaald door de langwerpige vorm ervan. Allereerst is er het hoofdvolume. Dit wordt verbonden door een tussenstuk dat de verbinding vormt met de garage. In dit tussenstuk dat een plat dak heeft, is de bijkeuken ondergebracht en doordat het tussenstuk smaller is dan het huis, heeft de bijkeuken de volle breedte ervan, met als gevolg dat het vertrekken werden met ramen aan beide zijden. De woonkamer heeft een brede en 1.6 meter hoge schouw van oud kalkzandsteen, iets dat uitstekend past in een herenhuis. De vloer is van gerookt eikenhout en is in de olie gezet. Bij Allure Bouw zagen Leen en Reina de glas in lood-deuren en de geprofileerde deurlijsten die zij in hun huis hebben gekozen in de stijl die bij dit herenhuis past. Leen: Het lastigste was misschien nog het plannen van de elektriciteitsschakelingen in huis. Met hotelschakelingen kun je vanuit verschillende plaatsen in huis de lichten aan en uit doen. Als je daar niet van te voren goed over nadenkt, krijg je daar later altijd spijt van.’ Reina: ‘Een vriendin van ons heeft het behang in de woonkamer geklozen, donkerrood, in de Engelse sfeer. De lambrisering wilden we zwart, maar de behanger koos antraciet, achteraf wel mooier. Het behang heeft een leuk reliëf.’ De antieke meubels, zoals het kapperskastje bij de haard, zijn vaak familiestukken, en ze versterken de herenhuis-uitstraling van het huis.

Buiten spelen!
De keuken in het deel dat het hoofdvolume van het huis verbindt met de garage, is opgebouwd uit crèmekleurige meubels, in het midden staat een spoeleiland met een granieten blad erop. Maar eigenlijk vonden Leen en Reina Belgisch hardsteen mooier. ‘Jammer dat het hardsteen zo onhandig is, het verkleurt al als je er een hete pan op zet. Maar daar hebben we toch iets op gevonden. Het blad van graniet is heel praktisch, en doordat we er een gekerfde rand van hardsteen langs hebben laten lijmen, ziet het er toch uit zoals we wilden!’ Aan het spoeleiland is een eetbar gemaakt. De donkere tegels van de keuken lopen door in wasruimte en de bijkeuken waar een trap naar de souterrain leidt. Het souterrain, waar een kolossale speelruimte voor de kinderen is. Maar de kinderen? Die spelen liever buiten.

Publicatie Kavel & Huis 4/09

foto’s met dank aan Martijn Heil

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: