Skip to content

Klies en Jozef Bouw een oergezond huis in Waterland

24 juni 2014

01 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013

Ook de aannemer laat zien dat de betrokkenheid verder gaat dan de opleverdatum van het huis. Jaap en Kees Tol van Klies & Jozef Bouw zijn er bij als Kavel & Huis naar Holysloot reist voor het in Waterlandse stijl gebouwde houten huis van Milah en Abram. Een prachtig staaltje schoonheid én duurzaamheid!

02 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013 03 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013 04 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013 06 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013 08 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013 10 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013 11 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013 12 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013 14 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013 15 kliesjozefbouw - Hollysloot KH 2-2013

 

Meer informatie:

Klies & Jozef Bouw

Dit artikel verscheen in Kavel&Huis 2-2013
———————————————————————

Voor natuurliefhebbers is het een ideaal gebied: je kunt er fantastische wandelingen door de weilanden maken met als eindbestemming het restaurantje van het dorp. Holysloot: het is een klein dorp aan een doodlopende weg midden in Waterland. Er is een schooltje, dat gezellig restaurantje in de voormalige dorpsschool, en een kerk. Er staan nog veel originele boerderijen en boerenhuisjes aan het leuke klinkerweggetje, het enige weggetje van het dorp.  Je komt ook pareltjes van nieuwe huizen tegen, die perfect passen in deze idyllische entourage.
Hoe kom je in vredesnaam  aan zo’n schitterende kavel, vragen veel mensen die door Holysloot wandelen, zich af. Milah Wouters en haar man Abram Schermer kunnen daar een antwoord op geven.

De ideale plek
Milah: ‘Ik ben opgegroeid in Bergentheim, een dorpje tussen Ommen en de Duitse grens. Met Abram ben ik later in Amsterdam gaan wonen, middenin het centrum, op het Singel. Een groter contrast is nauwelijks denkbaar. Ik miste de natuur en we zijn toen gaan zoeken naar iets buiten de stad. IJburg leek ons wel wat, maar toen we daar rondkeken, werden we er depressief van… Dit was niet wat we wilden. Abram keek nog maar eens één keer op funda, en daar zagen we een huisje dat ons leuk leek, in Holysloot. We hebben er vier jaar gewoond, in een huurhuis. En het voordeel is dat je dan dicht bij het vuur zit. Een oude inwoner van Holysloot had jaren geleden een kavel in het dorp gekocht voor elk van zijn drie kinderen. Maar één daarvan zag van de kavel af… Die kavel hebben wij kunnen kopen. Het leek nog even mis te gaan toen de gemeente Amsterdam er de bestemming ‘weidegrond’ aan dreigde te geven. Amsterdam zoekt haar natuurquota natuurlijk in dit gebied. Maar we konden al snel op zoek naar een architect.’

Duurzaam bouwen
‘Ik ben erg gericht op duurzaamheid’, vertelt Milah. ‘Ik geef advies aan bedrijven die duurzaam willen ondernemen. En ik vond het logisch dat we de architect van ons huis dicht bij huis zouden gaan zoeken. W3 architecten uit Broek in Waterland is bekend met de streekgebonden bouwstijl, die typische Waterlandse ‘look’. Met gepotdekseld hout, die lichtgrijze kleurstelling. Toch zijn we eerst verschillende projecten van W3 gaan bekijken en hebben we aan verschillende opdrachtgevers gevraagd hoe de samenwerking met dat bureau was verlopen. Met sommige architecten is het een gevecht, maar W3 bleek heel flexibel te zijn, zij hebben een heel open houding. Dat wilden we, de mogelijkheid voor veel eigen inbreng. We hoopten een aannemer te vinden met dezelfde instelling! En die zou ook weer, duurzaam, uit de buurt moeten komen. Zes aannemers uit de buurt hebben we overwogen, daaruit hebben we er drie geselecteerd om mee te praten. Eén daarvan was het Volendamse bouwbedrijf Klies & Jozef.’

Geen chemicaliën en lijmstoffen
Eigen inbreng, dat was voor Milah en Abram belangrijk. Hoe dat gedurende de bouw uitpakte? Kees Tol van Klies & Jozef: ‘Wij zagen de eisen voor duurzaam bouwen als iets waar we veel van konden opsteken. Sommige materialen waren nog nooit door ons toegepast. We hebben als isolatiemateriaal in dit huis Pavatex. gebruikt, een soort compacte massa houtvezels gemaakt van resthout, het komt uit Zwitserland. Het huis heeft geen houtskelet als basis maar is uit Porisosteen opgebouwd. Dat materiaal heeft een wat poreus oppervlak dat ademt. Aan de binnenzijde van het huis is het met leemstuc afgewerkt om het ademende effect te behouden. Het houdt in de winter beter warmte vast en is in de zomer koeler. En het zijn allemaal materialen op natuurlijke basis.’ Milah: ‘Dat vonden we belangrijk: dat er geen chemicaliën en lijmstoffen inzitten die in de lucht terecht komen en die je dus uiteindelijk inademt. Het is een ‘gezond’ huis geworden. Om diezelfde reden hebben we ook afgezien van een mechanische ventilatie systeem. De filters daarvan moeten vaak schoon gemaakt worden, al met al heb ik het gevoel dat je vieze lucht zit in te ademen. Ventilatie regelen we wel zelf.’ De duurzaamheid zit ‘m verder in de dertig meter diepe warmtepomp van Nathan, die voor warmte en koeling van de vloerverwarming zorgt, maar ook in het gebruikte FSC Douglas hout uit Duitsland en de kozijnen van accoya. Milah: ‘Dat is een snelgroeiend naaldhout uit duurzaam beheerde bossen en wat dus niet ten koste gaat van de tropische regenwouden. In het interieur op de slaapverdieping hebben we veel gebruik gemaakt van Ecoboard, een soort spaanplaat van maisvezels. Goed voor het milieu en het ruikt ook nog lekker.’

Kasten van maishout
Nu lijkt het misschien alsof het alleen maar om ‘verantwoord’ draait in dit huis. Maar het is ook nog eens heel mooi vormgegeven. De buitenkant past naadloos in het Waterlandse landschap. En binnen is het strak, licht en eigentijds. Milah: ‘We hebben natuurstenen plavuizen in de woonvertrekken gekozen. De ramen zijn laag, zodat er veel lichtinval is en de vensterbanken lopen door van raam tot raam, zoals traditionele venterbanken. Als er straks kussens op liggen, kun je er op zitten, zoals het oorspronkelijk hoort bij een vensterbank. Bovenkastjes in de keuken? Nee, we willen het open houden, de zichtlijnen zoveel mogelijk intact houden. De keukenkastjes zijn van een Oostenrijkse PEFC perenboom gemaakt. Een vriend van ons, Teun Vrolijk,  is meubelmaker, hij maakte van gebruikte meerpalen uit de Amsterdams haven onze eettafel en bank. Ook de kasten van maishout, op de verdieping, heeft hij gemaakt, met mooi sluitende deuren en handige lades. We twijfelen of we het wel zullen verven…’ Kees Tol: ‘Het zijn de details die het vaak zo ‘af’ maken. De ramen bijvoorbeeld. Die hebben hier traditioneel een roedeverdeling, maar met veel dubbelglas zie je dat het glas onder de roeden gewoon doorloopt. Dat is niet mooi, daarom hebben we hier een systeem gebruikt waarbij je dat niet ziet. En voor de duurzaamheid zijn er gebruikte dakpannen en stenen gezocht. In huis zijn tweedehands deuren gebruikt en de ramen en kapellen zijn aan de buitenkant met EPDM afgewerkt in plaats van met – vervuilend – lood.´

 

 

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: